Dag 1 : de heenreis

Dit was het eerste jaar dat we samen op reis gingen, voor 2 van ons 3 zelfs de eerste alpenreis. We zouden met het openbaar vervoer tot aan het dorpje Le Bour-d'Oisans reizen vanwaar we onze trektocht zouden beginnen, een tocht in het Noord-Westen van het Parc des Ecrins.
We vertrokken vanuit Brussel naar het Parijse station Gare de Nord met de tgv , in Parijs hadden slechts een 20tal minuutjes om met de metro tot aan onze volgende tvg te komen, maar met behulp van enkele mensen raakten we op tijd in het station Gare de Lyon.
Enkele uren later stonden we in Grenoble, helaas was het al te laat om nog een bus te nemen richting de alpen. Na nog wat rond te lopen in het centrum besloten we toch maar voor de eerste nacht een hotel te zoeken.

Dag 2: Bour-d'Oisans - Lac de Lauvitel

We namen een bus naar Bourg-d'Oisans, we wisten dat we vanaf hier tot aan Les Gauchoirs de rivier konden volgen, we wandelden een eerste deel volgens het pad waarna we voor een stuk de keieinoever van de rivier volgden.
Hier tussen het gesteente kwamen we onze eerste alpiene soort tegen , Linaria alpina.

Vanaf Les Gauchoirs ging het omhoog, het pad kronkelde doorheen loofbossen en langsheen beekjes, op vochtige plaatsen vonden we onder andere Hepatica nobilis, een nieuwe soort voor ons allen.
Het bos verminderde en ging over in vele rotsblokken en coniferen, onverwacht konden we plots Lac de Lauvitel zien, we besloten onze tent op te slaan aan de Oost kant, hier was de oever vrij vlak en we hadden niet veel zin bij de refuge aan te kloppen.
Eens het begon te schemeren konden we ook enkele gemzen (Rupicapra rupicapra) waarnemen die aan het meer kwamen drinken

Dag 3: Lac de Lauvitel - Lac de plan vianney

Nu begon het pas omhoog te gaan, steil zigzagde het pad omhoog over de bergflank, langsheen watervalletjes en ebolies. Het laatste stuk totaan het meertje dat we als bestemming hadden voor deze dag was voornamelijk grasland.

Dag 4: Lac de plan vianney - Lac Labarre

Vrij onmiddelijk na het verlaten van het meertje moesten we een col over, maar buiten de restanten van een ingestort pad en een pijltje omhoog was niet veel meer te zien, op goed geluk klommen we maar omhoog waar we iets verder het pad weer konden oppikken.
We liepen nu bovenop de col en kwamen nu pas in het gebied van de echte rotsplanten, we vonden er onder andere Silene acaulis, Androcasen en Incanus.

We zette de afdaling in in hoog tempo, maar beseften al snel dat we elke meter omlaag, onvermijdelijk ook weer omhoog zouden moeten doen die dag. We zouden overnachten aan Lac Labarre en hievoor moesten we over de Col de la Romeïou (2439m).
We bereikten de col enkele uren later, we konden het meerte al zien liggen en het kleine stukje afdaling tot aan het water duurde dan ook niet lang.

Dag 5: Lac Labarre - Valsenestre

We werden wakker door het gerinkel van schaapsbellen, een snelle kijk buiten de tent leerde ons dat een grote groep schapen langsheen onze tentjes op weg naar het meertje was. Het was al licht aan het worden en we besloten ook maar op te staan, het was een frise ochtend !
De afdaling naar de bewoonde wereld nam toch enkele uren in beslag, het pad kwam uit bij het dorpje Valsenestre. Het duurde niet lang voor we de plaatselijke refuge vonden, ze hadden er nog zelden zo uitgehongerde reizigers gezien!
Na een veel te lange stop verlieten we de refuge en zette we onze weg verder, het was al laat en we probeerden gewoon een goede slaapplaats te vinden een beetje weg van het dorp, maar in de richting voor morgen. We sliepen in een stukje bos nabij een riviertje.

Dag 6: Col de la Muzelle

Het eerste deel van de voormiddag stegen we geleidelijk zigzaggend door alpenweiden, maar toen we in de verte Col de la Muzelle begonnen te vrijwaren werd het al snel duidelijk, daar moesten we over, en het zou stijl gaan worden.

De Col bleek te bestaan uit een ander gesteente dan de omringende bergen, blauwe schilferende bijna vertikale laagjes steen. Het pad zigzagde kort over en weer, bij het omdraaien om achter ons te kijken stoote de rugzak tegen de helling achter ons, maar we moesten verder, 500 meter omhoog over deze kam.

Eens boven op de Col konden we het Lac de la Muzelle zien, met aan de overkant daarvan de Refuge de la Muzelle, maar meer dan een donker stipje was de refuge op dit moment nog niet. Na even uitgerust te hebben begonnen we aan de afdaling, deze kant van de col was gelukkig een heel stuk minder stijl.

De laatste paar uurtjes van de dag wandelden we rond het meertje en gingen we kijken of we wat brood konden kopen in de refuge, aan de oever van het meer vonden we Pinguicula sp.! We sliepen in onze tentjes aan de rand van het meer.

Dag 7: Lac de la Muzelle

We hadden de dag ervoor een groep mensen naar een gletsjer aan de Oost kant van het meer, we besloten een dagje ter plaatse te blijven en ook eens naar de gletsjer te wandelen. We konden de rugzakken aan de refuge laten liggen, hierdoor kregen we wat meer vrijheid en was het een heel stuk aangenamer rondwandelen.

Die avond aten we mee met de mensen in de refuge, maar we vonden het toch aangenamer te slapen in onze eigen tentjes, weer langs het meer zoals de avond voorheen.

Dag 8: Col du Vallon - Le Bourg-d'Arud

We begonnen aan de vervollediging van onze tocht, eerste moesten we over de Col du Vallon, waarna we zouden afdalen tot Lac Lauvitel, waar we een paar dagen geleden begonnen waren aan onze trektocht. De flank waarlangs we moesten stijgen was vrij eenvoudig en de helling bleek vol marmotten Marmota marmota te zitten, ze waren blijkbaar wel gewend aan mensen want ze lieten ons tot vrij dicht naderen.

Tijdens onze afdaling naar Lac Lauvitel begon het te regenen, dat we een beetje nat werden vonden we niet zo erg, maar dat het pad glad begon te worden vonden we toch een stuk minder aangenaam, niet veel later stonden we aan het meer.
We zouden afdalen via La Danchère naar Vénosc en daar de volgende dag een bus terug naar Bour-d'Oisans nemen. In La Danchère bleek een klein restaurantje te zijn, we besloten hier iets te eten voor we verder gingen.
We vonden niet onmiddelijk een goede plaats om te slapen, maar tegen de avond vonden we een openbaar gebouwtje in Bour-d'Arud en we belsloten hier te blijven. Er was een picknick tafel, drinkbaar water en we konden op het gebouwje zelf vrij beschut slapen.

Dag 9: Le Bourg-d'Arud - Grenoble

We wandelden terug naar Vénosc waar we de vorige dag een bushalte hadden gezien, maar er kwam helemaal geen bus. Na een grondiger herbekijken van de dienstregeling werd al snel duidelijk dat bussen enkel tot hier kwamen in de zomermaanden.
Het was net september en we zouden dus een andere oplossing moeten zoeken. We begonnen te wandelen, wetende dat het eigenlijk maar een paar uur stappen was, maar waarom stappen als je ook liften kan ! Niet veel later stonden we dankzij een vriendelijke chauffeur in Bourg-d'Arud.
We waren uitgehongerd en het vinden van de supermarkt was een prioriteit, na het inslaan van proviant, en het onmiddelijk halveren daarvan namen we de bus terug naar Grenoble.
Tegen de avond kwamen we aan, maar deze keer zouden we wel in een parkje slapen, we probeerden zo lang mogelijk wakker te blijven maar besloten dan toch maar elk om beurt wat te slapen (we voelden er ons niet helemaal veilig).

Dag 10: Grenoble - Terugreis

Om 5uur in de ochtend ging het station eindeljk open en konden we op een iets warmere plaats wat verder slapen, de TGV naar Parijs vertrok maar rond 9 uur.
In Parijs hadden we deze keer wat meer tijd om ons te verplaatsen tussen de stations, we maakten hiervan gebruik om wat rond te lopen en wat eten te kopen.
Een TGV naar Brussel en een stoptrein later waren we weer thuis, maar het reizen zou vanaf dan een vast onderdeel van ons leven worden.